Мы – спадчыннікі Вялікай Перамогі

Дзень Перамогі – гэта найгалоўнейшае для нашай краіны свята. Гэта дзень адзінства вялікага народа, які абараніў свабоду і незалежнасць сваёй Айчыны. У гэтым свяце злучыліся народны гонар і народная памяць.

У летапісе Беларусі не было бітвы больш жорсткай, чым Вялікая Айчынная вайна, не было подзвігу больш значнага, чым подзвіг савецкага салдата, які абараніў Радзіму ад ворага, які выратаваў чалавецтва ад нацызму. Памяць пра страшную вайну і Вялікую Перамогу не можа загаснуць: яна навечна ўпісана ў гісторыю Айчыны і кожнай беларускай сям'і. Перажытая трагедыя і дасягнутая Перамога – вечная крыніца болю і горычы, гонару і славы беларускага народа.

Усё далей і далей аддаляе нас час ад падзей Вялікай Айчыннай вайны, але подзвігі загінуўшых у баях, смутак аб мільёнах нявінных ахвяр і трагедыя акупацыі – назаўжды ў нашай прытомнасці і памяці.

Леанід Сулеймановіч Мірзатаеў, палкоўнік, начальнік ваеннай кафедры: «Мы, грамадзяне суверэннай Беларусі, памятаем і шануем подзвіг загінуўшых і жывых, вядомых і безназоўных беларусаў – салдат Вялікай Айчыннай вайны, партызан і падпольшчыкаў. Мы аддаём даніну павагі ўсім, хто каваў Перамогу ў тыле ворага ля станкоў, вызваляў краіну ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.

І колькі б часу ні мінула – Вялікая Перамога заўсёды будзе аб'ядноўваць людзей розных пакаленняў. Мы верныя гэтай памяці, беларусы захоўваюць яе ў кожным доме. 9 траўня для кожнай беларускай сям'і – асаблівы дзень.

Сегодня важно совместно пресекать любые попытки исказить или предать забвению нашу историю. Историю нужно бережно хранить и передавать следующим поколениям славные традиции дружбы, взаимовыручки и уважения, которые помогли нашим отцам, дедам и прадедам с честью выдержать нелегкие военные испытания и сокрушить нацизм. Эта Победа выстрадана кровью и потом наших предков.

Мы не мае права дазволіць сабе прынізіць іх заслугі, здрадзіць забыццю. І нашая задача – перадаць гэтыя ісціны моладзі – студэнтам ваеннай кафедры, будучым афіцэрам, у руках якіх адказнасць за спакой і свет, абарону роднай краіны».

У праграме патрыятычна-выхаваўчага занятку – наведванне гісторыка-культурнага комплексу «Поле ратнай славы» ў Полацкім раёне, мемарыяльнага комплексу «Прарыў» ва Ушацкім раёне, Ушацкага музея народнай славы імя Героя Савецкага Саюза Уладзіміра Елісеевіча Лабанка. Гістарычны экскурс правялі студэнты гуманітарнага факультэтаМарыя Трубіла іКацярына Антонава.

Наведаўшы гісторыка-культурны комплекс «Поле ратнай славы», студэнты ваеннай кафедры пазнаёміліся з гісторыяй Полацкага ўмацаванага раёна – складовай часткі сістэмы ўмацаванняў, вядомай як «Лінія Сталіна», аднаго з нямногіх умацаваных раёнаў, які выканаў сваю баявую задачу ў пачатковы перыяд вайны, пабывалі ў гэтым ДАКце, на якім пакінула страшныя сляды мінулая вайна, пабывалі ў бліндажы, мінулі па акопах і прадставілі, як выглядала гэтае месца ў пачатку вайны, пазналі аб людзях, якія, нягледзячы ні на што, стрымлівалі праўзыходныя сілы суперніка, занясучы сваё ўкладанне ў набліжэнне Перамогі.

На мемарыяльным комплексе «Прарыў» хлопцы пачулі гісторыю Полацка-Лепельскай партызанскай зоны – адной з найбуйнейшых партызанскіх зон у Рэспубліцы Беларусь, якую называюць Партызанскай рэспублікай са сталіцай у гарадскім пасёлку Ушачы.

Непакорны край ахопліваў тэрыторыю больш за 3 тысячы квадратных кіламетраў, дзе размяшчалася 1220 населеных пунктаў, пражывала каля 80 тысяч мірных жыхароў. Партызанская рэспубліка не давала спакою акупантам. Супраць 17 тысяч партызан да межаў партызанскай зоны было сцягнута больш за 60 тысяч карнікаў. 11 красавіка 1944 года пачалася адна з самых значных за ўсю гісторыю Вялікай Айчыннай вайны карная аперацыя. 25 сутак ішлі цяжкія няроўныя баі. У ноч з 4 на 5 мая партызаны ажыццявілі легендарны прарыў вогненнага кальца, выйшлі з акружэння і вывелі 15 тысяч чалавек мірнага насельніцтва.

Студэнты ваеннай кафедры наведалі імправізаваную «Партызанскую вёску» – выставу ваеннай тэхнікі. На тэрыторыі помніка партызанскай славы падпалкоўнік Дзмітрый Васільевіч Рымко, старшы выкладчык ваеннай кафедры, арганізаваў са студэнтамі дыскусійную пляцоўку «Мы – нашчадкі пераможцаў»: «Важна і правільна ў год 80-годдзя разгрому фашызму ў фармаце дыялогу нагадаць моладзі, чым была Вялікая Айчынная вайна для нашага народа, якім коштам далася нам Вялікая Перамога, якія плады яна прынесла ўсяму свету.

У дні Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне мы ўшаноўваем нашых бацькоў, дзядоў і прадзедаў. Яны абаранілі родную зямлю і разбурылі нацызм, вызвалілі народы Еўропы, дасягнулі вяршыні ратнай і працоўнай доблесці.

Гэты дзень – напамін пра тое, як нашыя бацькі, дзяды, прадзеды плячом да пляча, разам адбілі ўдар ворага, мэта якога была знішчыць не толькі краіну, але і людзей. І сёння мы абавязаны разумець, што толькі разам, агульнымі намаганнямі зможам справіцца з любой задачай.».

У экспазіцыях Ушацкага музея народнай славы імя Героя Савецкага Саюза Уладзіміра Елісеевіча Лабанка студэнты пазнаёміліся з матэрыяламі аб гістарычным мінулым Ушаччыны, рэвалюцыйных падзеях 1917 года, грамадзянскай вайне, калектывізацыі, рэпрэсіях 30-х гадоў, пачатку партызанскага руху ў краі і барацьбе партызан і насельніцтва Ушацкай партызанскай зоны з нямецка-фашысцкімі захопнікамі ў гады Вялікай Айчыннай вайны, знакамітых земляках, вядомых дзеячах літаратуры, мастацтва і навукі, воінах-інтэрнацыяналістах.

Сцяпан Бокач, студэнт ваеннай кафедры: «Мяне ўразіла партызанская карцінная галерэя. Гэта адзіны выпадак у гісторыі Вялікай Айчыннай вайны стварэння мастацкіх і графічных прац на акупаванай тэрыторыі. Частка экспазіцыі стылізавана пад штаб партызанскай брыгады, якую дапаўняюць самаробныя пэндзлі, палітра, трафейныя фарбы і алоўкі. Падчас экскурсіі перапаўнялі розныя эмоцыі – ад суму і гароты да радасці і бязмежнага гонару. Я вельмі ганаруся, што я – спадчыннік Вялікай Перамогі!»

Аляксей Пятровіч Бягун, падпалкоўнік, выкладчык ваеннай кафедры: «Сапраўды сёння часткай нашай ідэалогіі, нашай культуры, нашага духоўнага свету з'яўляецца Вялікая Перамога. Мы маем беларускае грамадства, беларускую дзяржаву, яе каштоўнасці, яе мінулае і надзеі на будучыню ў значнай меры таму, што 80 гадоў таму мы перамаглі.

9 Мая – гэта Свята з гісторыяй. Няхай не сатруцца з нашай памяці пераможныя дні сорак пятага. Няхай свет будзе моцным, адносіны паміж краінамі добрасуседскімі, а паміж людзьмі пануе паразуменне. Няхай маладое пакаленне даведаецца пра жах вайны толькі па сцёртым часам хроніках.

Сёння мы разам са студэнтамі ваеннай кафедры, вывучаючы гісторыю, у першую чаргу, схіляем галаву перад светлай памяццю ўсіх, чыё жыццё забрала Вялікая Айчынная вайна. Аддаём даніну глыбокай падзякі і павагі ўсім тым, хто ў суровыя ваенныя гады мужна ваяваў на фронце, у падполлі, у партызанскіх атрадах, самааддана працаваў у тыле, сіламі каласальных ахвяр і пазбаўленняў набліжаючы доўгачаканую Перамогу».