Уручэнне дыпломаў выпускнікам 2024

З 28 чэрвеня па 2 ліпеня ў сценах Полацкага калегіума адбыліся урачыстыя цырымоніі ўручэння дыпломаў аб вышэйшай адукацыі выпускнікам Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Еўфрасінні Полацкай. Маладыя людзі ў апошні раз наведалі сваю alma mater у якасці студэнтаў і пакінулі яе ўжо маладымі і таленавітымі адмыслоўцамі.

Юры Яцэнтавіч Раманоўскі, рэктар Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Еўфрасінні Полацкай: «Дарагія выпускнікі, сёння для вас сапраўды знакавы дзень. 4 гады таму вы зрабілі правільны выбар – вы сталі студэнтамі нашага ўніверсытэта. Кожны з працадаўцаў спадзяецца, што да яго прыйдуць самыя паспяховыя і ўпэўненыя маладыя спецыялісты, тыя, хто будзе ўкараняць навацыі і папулярызаваць іх арганізацыі. Я ўпэўнены, што менавіта вы, дарагія выпускнікі, – будучая эліта нашых кампаній, а самае галоўнае – слава нашага ўніверсітэта. Упэўнены, што мы будзем ганарыцца вашымі поспехамі. Жадаю вам далейшага прафесійнага росту і памятаць, што «адукацыя праз усё жыццё» – гэта той дэвіз, якога варта заўсёды прытрымвацца. Ніколі не спыняйцеся на дасягнутым, будзьце шчаслівыя і здаровыя!»

Кацярына Ігараўна Галяшова, прарэктар па вучэбнай рабоце: «Дарагія выпускнікі, віншую вас з адной з важных падзей у вашым жыцці – з атрыманнем дыплома аб вышэйшай адукацыі і заканчэннем універсітэта. Вы ўсе прайшлі вельмі складаны, але не менш цікавы шлях ад нядаўніх школьнікаў да ўпэўненых, кампетэнтных, думаючых інжынераў і маладых спецыялістаў. Універсітэт даў вам для гэтага ўсе магчымасці, і вы імі скарысталіся. Ва ўпартай вучобе, крэатыўнай навуцы, акадэмічнай мабільнасці, і, вядома ж, у бліскучым грамадскім жыцці. Я жадаю вам, каб вы ўсе на сваім першым працоўным месцы працягвалі развівацца, удасканальваліся, увесь час вучыліся, заўсёды заставаліся сабой. Вы ўсе ўнікальныя, захоўвайце ў душы гэту цеплыню і бліскучасць. Яшчэ раз віншую вас, у добры шлях!»

Аляксей Леанідавіч Радзюк, дэкан гуманітарнага факультэта: «У гэты знамянальны дзень мы сабраліся тут з выдатнай і важнай нагоды. Вы чулі гэтыя словы не адзін і не два разы ў сваім жыцці, мне здаецца, зараз мы пачынаем святкаваць выпускныя з самага ранняга ўзросту: у дзіцячым садку, пасля пачатковай школы, пасля 9 і 11 класа. І ўсюды гаворыцца пра тое, што скончыўся нейкі важны этап і пачынаецца новы, у якім вы сутыкнецеся з вызначанымі выклікамі, якія зробяць вас мацней.

Сёння я вырашыў паразважаць на тэму таго, што адрознівае студэнцтва ад іншых этапаў вашага жыцця. На маю думку, гісторыя студэнцтва – гэта гісторыя пра сапраўднае сталенне. Так, нешта падобнае вам гавораць пасля 11 класа: вы ўступаеце ў дарослае жыццё, зараз вы зусім самастойныя, у добры шлях. Але насамрэч мы ўсе ведаем, якімі вы былі на першым курсе. Мы сустракалі вас у прыёмнай камісіі, казалі, што рабіць і дзе распісацца. На цырымоніі рэктарскага ўваходу вам казалі «трымайце пяро для фотаздымка» і тады большасць першакурснікаў хапаліся за сэрца, думаючы, што такое «пяро», «як яго трымаць?».

Вы былі вельмі наіўныя ў сваіх поглядах, меркаваннях, ідэалах і ўяўленнях. І менавіта на нашых вачах вы станавіліся дарослымі, бо менавіта ў працэсе навучання адбываецца тое самае асобаснае станаўленне. Вы набіваеце гузы, робіце нешта ўпершыню, атрымліваеце новыя веды, навыкі, становіцеся больш прафесійнымі і адказнымі, рыхтуецеся да таго самага дарослага жыцця, якое мы так ці інакш адкладаем.

У 2020 годзе, калі вы паступілі ў наш універсітэт, вы напісалі лісты самім сабе ў будучыню. Верагодна, вы іх ужо забылі, і гэта цудоўна, таму што разам з дыпломамі вы атрымаеце свае пасланні самім сабе. Гэта важная традыцыя, якая дапаможа акунуцца ў ваша мінулае і паглядзець на тое, якімі вы былі 4 гады таму. Гэтыя лісты могуць здацца вам наіўнымі, можа быць нават смешнымі, але разам з тым у іх ёсць нешта зусім выдатнае і важнае. Вы верылі ў вельмі шматлікае, у вас гарэлі вочы, вы да шмат чаго імкнуліся, вы давяралі сабе і людзям вакол. Я лічу, што гэта вельмі важная гісторыя і вельмі важная якасць для вас зараз.

Мне здаецца, вельмі важна захаваць у сабе ўнутранага першакурсніка – чалавека, які адкрыты свету, гатовы да новага, гатовы, можа быць, падаць, але разам з тым заўсёды паднімацца. Гэта вельмі важная якасць. На мой погляд, менавіта гарманічнае развіццё, асобаснае станаўленне, ваша паступова нарастальная мудрасць і прафесіяналізм стануць залогам вашай унутранай гармоніі.

Я хачу пажадаць вам захаваць тое лепшае, што ў вас было і, спадзяюся, засталося, упэўнена глядзець у будучыню, а мы, вашыя выкладчыкі і настаўнікі, заўсёды радыя бачыць кожнага з вас у сценах нашага роднага ўніверсітэта. Поспехаў, выпускнікі!»

Ірына Аляксандраўна Пазнякова, дэкан фінансава-эканамічнага факультэта: «Дарагія выпускнікі! Вы крэатыўныя, творчыя, таленавітыя. Многія з вас удзельнічалі ў розных культурных праграмах, якія праходзілі ва ўніверсітэце, многія з вас прадстаўлялі наш універсітэт на розных конкурсах рэспубліканскага і міжнароднага ўзроўню.

Вы інтэрнацыянальныя, і таму сёння разам з беларускімі выпускнікамі дыпломы аб вышэйшай адукацыі атрымаюць выпускнікі з Узбекістана, Туркменістана, Расіі, Конга, Кітая. Вы займаліся грамадскай дзейнасцю, вы былі валанцёрамі, куратарамі для малодшых курсаў, вы дапамагалі нам у прафарыентацыйных мерапрыемствах. Кожны з вас унёс уклад у наш факультэт. Я дзякую ўвесь ваш курс, які так шмат зрабіў для нашага ўніверсітэта!»

Сцяпан Рыгоравіч Ехілеўскі, прафесар кафедры тэхналогій праграмавання: «Дарагія выпускнікі! 4 гады – гэта велізарны тэрмін, асабліва ў жыцці маладога чалавека, тым больш у эпоху прафесійнага і асобаснага станаўлення. Без усялякага перабольшання вы пражылі ў нашым агульным доме цэлае жыццё і зрабілі гэта ва ўсіх сэнсах годна. Вы заслужылі гэтае высокае званне – інжынер, тым больш праграміст.

Сёння перад вамі зноў адкрыты космас, вы ідзяце ў дарослае жыццё. З майго пункта гледжання, у ёй трэба рашыць дзве задачы. Першая – гэта выгадаваць, выхаваць і вывучыць сваіх дзяцей, гэта значыць перадаць эстафету будучаму пакаленню. У гэтым сэнсе вы ўсе нашыя агульныя дзеці, менавіта так мы да вас заўсёды ставіліся. Другая не менш важная задача – гэта пастарацца стварыць нятленныя каштоўнасці. Горад, у якім няма ніводнага вучонага, ніводнага паэта, ніводнага мастака, ніводнага творцы, з пункту гледжання космасу проста не існуе. Таму вы павінны пастарацца так пражыць сваё жыццё, каб праз 300 гадоў вашыя імёны і вашыя партрэты былі тут як гонар нашага ўніверсітэта.

Я жадаю вам вялізных поспехаў у гэтым жыцці, таму што вы і ёсць наша надзея, наша творчая і інтэлектуальная эліта. Ад шчырага сэрца віншую вас з вялікім крокам – атрыманнем дыплома інжынера-праграміста. Усяго вам самага найлепшага!»

Кацярына Уладзіміраўна Лушнеўская, загадчык кафедры сусветнай літаратуры і замежных моваў: «Паважаныя студэнты, выпускнікі, калегі, я ўжо магу сказаць, што вы ўсе нашыя калегі. Яшчэ ўчора мы здавалі дзяржаўны іспыт, абаранялі дыпломныя працы, а сёння вось так «з карабля на баль» мы атрымліваем дыпломы аб вышэйшай адукацыі. Я жадаю вашаму караблю вялікага плавання. Не важна, гэта невялікі катэр або вялізны лайнер з шыкоўным багажом ведаў, галоўнае, каб усе вы прыйшлі да сваёй мэты і сталі сапраўднымі прафесіяналамі сваёй справы. У добры шлях!»

Наталля Васільеўна Несцер, дацэнт кафедры сусветнай літаратуры і замежных моваў: «На працягу года я была куратарам гурта 20-РА і я лічу, што гэта не толькі ваш дыплом, ён і наш у тым ліку. Вы пра яго шмат марылі і гаварылі, але гэта вялізная праца, якая належыць вялікай колькасці людзей, якія ўклалі ў вас не толькі веды, але і асновы беларускай культуры і традыцый. Вы ў сваю чаргу ўдзячна падзяліліся з намі сонечнымі ўзбекскімі ўсмешкамі, сакрэтамі ўзбекскай нацыянальнай кухні, было вельмі смачна я хачу сказаць.

Спадзяюся, што мы пакінулі след, няхай нават самы маленькі, у вашых сэрцах. Паверце, вы таксама яго пакінулі! Гэты дыплом – толькі пачатак, зыходны пункт. Я вельмі спадзяюся, што гэта будзе не адзіны дыплом у вашым жыцці, што будуць і іншыя, якія пацвердзяць тое, што вы высакакласны спецыяліст. Не важна, што ў нас напісана ў дыпломе, куды больш важна, каб вы займалі тое месца, якое вам падабаецца, каб ваша праца прыносіла вам задавальненне. Спазнавайце сябе, удасканальвайцеся і не спыняйцеся на дасягнутым!»

Вольга Юр'еўна Клос, старшы выкладчык кафедры сусветнай літаратуры і замежных моваў: «Як куратар груп 20-РГФ-1 і 20-РГФ-2 хачу сказаць, што для мяне вялікі гонар, радасць і ў той жа час сум сёння гаварыць вам гэтыя словы. Сапраўды, я памятаю вас такімі наіўнымі, пацешнымі, цікавымі, але вельмі таленавітымі і якія валодаюць велізарным патэнцыялам людзьмі. Вы ўсё гэта прадэманстравалі, вы паказалі, на што вы здольныя, абараняючы свае дыпломныя працы і здаючы дзяржэкзамен. Было шмат за гэтыя гады, але толькі дзякуючы сумесным намаганням нашага кіраўніцтва, калег, вашых бацькоў і дзякуючы вашаму характару вы змаглі завяршыць гэты шлях вельмі годна.

Я жадаю вам развіць і прымножыць той прафесіяналізм і тыя навыкі, якія вы атрымалі ад нашых выдатных выкладчыкаў, бо яны ўклалі ў вас часцінку сваёй душы. Захоўвайце ў сабе гэтае святло, цяпло вашых цудоўных душ, якія, несумненна, узбагаціліся на нашай старажытнай Полацкай зямлі. І падушыце, як сказаў адзін выдатны ангельскі рамантык Джон Кітс: «Выдатнае чаруе назаўжды, да яго не астываеш ніколі». Я вас люблю, і вы назаўжды ў маім сэрцы!»

Антон Лазерка, выпускнік факультэта камп'ютарных навук і электронікі: «Я ўдзячны ўніверсітэту за выдатны час. Тут я стаў сапраўдным спецыялістам і прафесіяналам, які здольны шмат на што. У сценах універсітэта я зрабіў першыя крокі ў навуку, і яны аказаліся для мяне паспяховымі. Я ўдзячны факультэту і выкладчыкам за падтрымку і клопат на шляху майго станаўлення!»

Багдан Качанок, выпускнік гуманітарнага факультэта: «Універсітэцкія гады я запомню, як адны з самых лепшых у маім жыцці. Тут я пазнаёміўся з людзьмі, якіх я магу назваць сваімі сябрамі. Полацкі ўніверсітэт – гэта выдатнае месца для станаўлення асобы. Тут я ў поўнай меры расчыніў свой патэнцыял. І ўсё гэта не без дапамогі таленавітых выкладчыкаў і клапатлівых адмыслоўцаў. Полацкі ўніверсітэт – гэта месца, дзе фарміруюцца і сустракаюцца асобы, якія разам будуюць дарогу ў будучыню!»